Nowe zagrożenie totalitarne zmutowanego komunizmu
Autor: Anna Pawełczyńska
Nowe zagrożenie totalitarne zmutowanego komunizmu
Wywiad z prof. Anną Pawełczyńską2014 rok
„Wojna przeciw Polsce trwa” – pod takim tytułem na początku 2014 roku w tygodniku „Sieci” ukazał się wywiad ze śp. Anną Pawełczyńską, socjolog, żołnierz AK, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych.
Choć od tamtej rozmowy upłynęło już ponad sześć lat (dziś już ponad 12 lat), wciąż uderza głębia diagnoz stawianych przez prof. Pawełczyńską.
Jacek Karnowski: Jak pani profesor patrzy na przyszłość Polski? Powinniśmy się obawiać tego, co nadchodzi?
Prof. Anna Pawełczyńska: Na pewno powinniśmy się obawiać. Nie popadajmy jednak w bezczynność. Patrzmy na procesy, nie na pojedyncze zdarzenia. Gdy już będziemy wiedzieli, co się dzieje, możemy szukać sposobów wyjścia z sytuacji. (Siłą napędową destrukcji świata w wszystkich niepożądanych procesach jest ideologia marksistowska zawarta w Manifeście komunistycznym Karola Marksa i Fryderyka Engelsa).
Pani zdaniem, gdzie jesteśmy?
Zafascynowało mnie kiedyś zdanie Andrzeja Bobkowskiego, który uznał, że kultura europejska przeszła przez epokę pogaństwa, wstąpiła w epokę chrześcijaństwa, a od pewnego czasu wkracza w epokę chamstwa (w Polsce tego doświadczamy). Ten skrót myślowy jest być może zbyt wieloznacznym, ale to nie unieważnia tego poglądu. Symptomem głównym epoki chamstwa jest regresja, moralna i obyczajowa, a także szeroko rozumiane uderzenie we wspólnoty ludzkie.
Nie ma postępu na świecie?
Mamy postęp techniczny, lecz w sferze moralnej mamy degradację. Owszem, słyszymy hasła głoszące postęp moralny, ale hasła mnie tylko bawią. Ja patrzą na czyny i skutki tych czynów.
Może degradacja moralna i obyczajowa to nieuchronny koszt demokracji?
W sferze demokracji, owszem, mamy nasilenie haseł, jednak w Polsce w tej kwestii cofamy się. Co więcej, ogłoszona powszechność demokracji jest równie nierealna jak hasła komunistyczne. Realny charakter miała demokracja ateńska, realna była polska szlachecka, pierwsza w Europie. Dziś trudno mówić o demokracji w krajach o zupełnie innych wzorach kulturowych, innej historii, innych zachowań moralnych.
Polska należy do tych krajów?
Polska ma własne korzenie demokratyczne i polska demokracja musi sięgać do tych tradycji, na nich musi się oprzeć. Natomiast narzucanie wzorów z innych rzeczywistości społecznych, z innych porządków historycznych Polsce szkodzi. Lewicowy liberalizm jest niezgodny z systemem, który konsoliduje nasze społeczeństwo.
Ta forma demokracji, którą mamy, jest nam obca?
Nie tylko nam jest obca, ale w jakimś stopniu świadczy o zaniku państwa. Ponieważ niezależnie od wpływów i nacisków zewnętrznych, którym ulegają obecni rządzący, mamy narastającą korupcję i aktywność grup finansowych. I już nie tylko demokracja, degradując się, zmierza do fikcji, lecz także państwo zmierza do fikcji, ponieważ nie działa zgodnie z interesami społeczeństwa. Gdy patrzymy na wskaźniki demograficzne, to widzimy, kiedy Polska się degraduje.
Ta katastrofa, gdy chodzi o dzietność, skłania do refleksji, iż Polacy jako naród jest w kryzysie.
Pamiętamy, co działo się za Bieruta, podczas okupacji sowieckiej, kiedy zablokowano powrót najbardziej patriotycznych warstw społecznych. Pamiętamy, co działo się po wprowadzeniu stanu wojennego – zmuszanie elity „Solidarności” do wyjazdu, tych najbardziej prężnych, odważnych. Szacuje się, że wyjechał milion i bardzo niewielu wróciło. To była największa zbrodnia Jaruzelskiego. I teraz kolejna klęska demograficzna, którą należy łączyć z nazwiskiem Tuska, z emigracją zarobkową, która znów wypędza młodych ludzi. Wyjeżdżają, bo zdewastowano przemysł wytwórczy.
Ludziom odbiera się prawo do dzieci. To jest jeszcze jedna z przyczyn zapaści demograficznej. Co innego wychować dziecko tak, jak się chce, a co innego na wzór narzucony przez grupy interesu.
Zdarza się, że podczas demonstracji katolików lewackie bojówki krzyczą: wasze dzieci będą takie jak my.
Są środowiska, nurty, grupy, które dbają, by Polska nie była zbyt silna?
Polska wygrała, ale przegrała II wojnę światową. Dziś wojny tradycyjne przeszły na inne kontynenty, lecz wojny jako takie nadal się toczą. Polska jest terenem, na którym toczy się wojna ekonomiczna i ideologiczna. Wojna przeciw Polsce trwa nieprzerwanie. Sprawa demografii z tym się wiąże. Skutki są zresztą takie same jak po wojnie.
Z kim walczymy?
Komunizm sowiecki i sowiecki marksizm leninizm, który desantem usadowił się w Polsce, przeszedł drogę na Zachód, w jakimś stopniu personalną, a w jakimś ideologiczną. I tam przekształcił się w coś, co nazywa się ślicznie „lewicą liberalną”. To coś nie dokonuje już jawnych zbrodni, chociaż dopuszcza niejawne, ale jest logiczną kontynuacją sowieckiego komunizmu wspomaganego przez kuźnię kadr Szkoły Frankfurckiej. Dla mnie to nowy totalitaryzm.
Na czym polega totalitarność „lewicowego liberalizmu”?
Na rozbijaniu wspólnot i uderzaniu w wartości, na odbieraniu naturalnych więzi człowieka. To podstawowa cecha wszystkich totalitaryzmów. Wspólnota bez trwałych wartości nie może istnieć.
Mamy świat przemocy, czego objawem jest zmiana znaczenia słów, co mąci możliwość porozumienia się ludzi. To także przyczynek do niewolenia. Manipulacja słowami i pojęciami ułatwia oszustwa propagandowe, oświatowe i naukowe. Nawet ta piękne słowa jak ”matka Polka” zostały wyszydzone. A to przecież wyjątkowa na tle kultury europejskiej kobieta, która nie tylko nadawała sens rodzinie, nie tylko w środowisku inteligenckim, miała często większy dostęp do kultury niż mężczyzna, ale w sytuacji braku mężczyzny potrafiła zarządzać gospodarstwem idobytkiem. Matka Polka powinna być jednym z wzorów życiowych, a nie jednym ze sposobów ośmieszania polskości. Bo to feministki są śmieszne.
Tolerancja oznacza tak naprawdę życie obok czegoś, co nam się nie podoba.
To co dziś uznaje się za „tolerancję”, to próba zaprzeczenia naturalnym różnicom, które między ludźmi istnieją i których nie zniwelują żadne ideologie. To słowo, w swoim prawdziwym sensie, wynika z kolei z tradycji chrześcijańskiej. To chrześcijaństwo wprowadziło elementarną łagodność – w rodzinie, w społeczeństwie, także między narodami. To chrześcijanie zaczęli traktować rannych wrogów jako ludzi.
Nowe zagrożenie totalitarne zmutowanego komunizmu.
Do 1989 rokumożna było wskazać agresora. Dziś z kolei mamy poczucie, że postronnie przeciwnej Polakom występują nawet niektórzy przedstawiciele polskiego rządu. W polityce 12 lat to niedużo. W 2026 roku przeciw Polakom występuje cały rząd i zmanipulowana część społeczeństwa. W poprzednich rządach PO – PSL przyczynił się do zniszczenia idei sojuszu krajów postkomunistycznych z naszego regionu, które wspólnie stanowiły by sporą siłę, o który sojusz Prawo i Sprawiedliwość oraz śp. Lech Kaczyński, działa przeciwko Polsce. A tym czasem mamy działania w drugą stronę, np. pobudzanie konfliktów pomiędzy tymi państwami, tworzenie podziałów wewnętrznych w Polsce czy Ukrainie. Chodzi oto by nie powstała przeciwwaga dla Rosji i osi Berlin-Paryż. Przeciwwaga chroniąca kulturę europejską, kontynuująca tradycje tej kultury.
Agresorzy mają twarze, imiona, nazwiska?
To agresorzy anonimowi. To grupy interesu koncentrujące kapitał światowy, choć i badacze mogliby tu podać i liczne nazwiska. I muszę powiedzieć, ze nie podniesiemy się nigdy, jeśli nie przyjmiemy, że ataki na spiskową teorię dziejów są obroną rzeczywistych struktur działających w naszym świecie. Konkurencją dla struktur państwowych są wielkie grupy interesów. Niektórzy przywołują pewnie w tym kontekście masonerię, inni postkomunę, jeszcze inni lewicę, Niemcy czy Unię Europejską. Ale to wszystko oczywiście uproszczenie, ponieważ to nowa forma zniewolenia. To właśnie nowa głowa hydry, niosąca milionom marginalizację i upodmiotowienie.
Kapitał może mieć siłę przemocy totalitarnej?
Kapitał dzisiaj jedną z głównych sil przemocy totalitarnej. Wielu badaczy upierało się, żeby łączyć totalitaryzm z konkretnym państwem. Dzisiejszy totalitaryzm jest jednak bezpaństwowy.
Dlaczego ludzie się nie buntują? W komunizmie się buntowali.
Dlatego, że są otumanieni przez cały zespół działań politycznych, propagandowych i oświatowych. Rozbudzono też szalone ambicje materialne, znacznie przekraczające ludzkie potrzeby. A poza tym ludzie są zastraszani. Widzimy to wokół siebie na co dzień, choćby patrząc na skuteczność tzw. bojkotu referendum warszawskiego. Wyborców realnie zniechęcono do pójścia na głosowanie. Inna metoda to pieniądze, którymi skutecznie spętano naukę.
W jaki sposób?
Szukanie wroga powinno iść drogą szukania pieniędzy.
Pieniądze to dziś zatrute podarunki. Np. Unia Europejska wiąże dotacje z narzucaniem genderowego szaleństwa. Można więc zapytać, czy Unia dziś nie jest jednym z ośrodków po prostu szkodzących Polsce? Unia była fantastycznym pomysłem wielkich ludzi, którzy ogłosili Wspólnotę Węgla i Stali, opartą na wartościach chrześcijańskich. Dziś sądzę, należy wszelkimi silami walczyć o odzyskanie jedności pomiędzy krajami Europy Środkowej. Tym razem jesteśmy w stanie przeciwstawić się obcym interesom i bardzo wpływowym lobby: homoseksualnym, feministycznym, niektórym sektom religijnym, czasem także poszczególnym narodowościom. Przeciw kulturze europejskiejwystępuje dziś masaantykultur. One mogą mieć różne interesy, różne zamiary, ale wszystkie działają przeciw chrześcijaństwu.
A ta kultura nie może się nawet bronić, bo jest pętana poprawnością polityczną.
Jest pętana. Poprawność polityczna to po prostu miękka forma zniewolenia. Co ciekawe, jeszcze szczególnie forsowana przez lobby homoseksualne. …. Uzupełnić.. To zresztą wielkie oszustwo – definiowanie się tej orientacji jako grupy interesu. Miałam przyjaciół homoseksualistów, ale uznalibyśmy za chamstwo wtrącanie się w życie osobiste innych ludzi. W obie strony. Dziś propaganda homoseksualna to jedna z metod dezorganizowania rodziny i innych wspólnot, także jedna z metod obniżenia wskaźników demograficznych.………… uzupełnić z ideologii…. Społecznie nie mogę nie zauważyć, iż takie lobby powstało i działa na rzecz wzmocnienia wszystkich niekorzystnych trendów. Podobnie złą drogę przeszedł feminizm to po prostu atak na rodzinę i na naród.
Liberalizm głosił, że są sfery święte, prywatne, które nie podlegają władzy, np. seksualność człowieka, a dziś w te sfery agresywnie wchodzi.
Wynika to z tego, że lewica przestała się zajmować się warunkami życia ludzi biednych, ubogich. Dziś tym zajmuje się prawica, bo to chrześcijańskie wezwanie, troska o całą wspólnotę.
Działają więc silne lobby, ale nas zastanawia, dlaczego tak wielu ważnym ludziom, bywa, że z dobrych rodzin, Polska jest zwyczajnie obojętna? Nie obchodzi ich czy polska będzie czy też nie. Tak dalece, że sama pani użyła kiedyś pojęcia „lumpen-elity”.
To problem oczywistości patriotyzmu, który widać, gdy pamięta się o nim, jak było moje pokolenie. Ludzie zanurzeni we współczesności często tego nie rozumieją, natomiast chwytają to w lot, tak się im wydaje, uczniowie szkół średnich, co zresztą jest wielką radością i może dawać nadzieję na przyszłość. Mimo, że kształcenie coraz mniej kontynuuje dorobek poprzednich pokoleń, jest dewastowane w imię obcych ideologii.
Pani się czuje się wychowanką II Rzeczpospolitej?
Tak się czuję. I mimo że miałam w swoim życiu również zakręty wynikające z chęci odreagowania obozu koncentracyjnego, to zasadniczo jestem z II Rzeczpospolitej. Dziś widzę, że w Polsce międzywojennej nastąpiło wyjątkowe współdziałanie rodziny, szkoły, parafii, drużyny harcerskiej, zespołów sportowych. Nie byliśmy narażeni, tak jak pokolenia poprzednie czy wasze pokolenie, na sprzeczne poglądy wciskane siłą. Nie ośmieszano wartości wynoszonych z rodziny.
Dziś, jeżeli jedna z tych instytucji pracuje na rzecz tradycji, to już się cieszymy.
A pamiętajmy, że bardzo trudno jest wychować do obowiązku, z powinności zwolnić. Bardzo trudno zbudować współdziałanie, bardzo łatwo to zdezorganizować, zniszczyć.Ciężko wychować człowieka odpowiedzialnego, łatwo roszczeniowego. My nie chcieliśmy wiele od Polski, chcieliśmy Polsce służyć. Państwo dawało szkołę, na jaką było je stać i nikt nie chciał więcej.
Do dziś nie narzekacie na warunki, tylko wymagacie od siebie.
Mnie się bardzo dobrze żyje, w tym starym, niematerialnym znaczeniu, i innym z mojego pokolenia też. Bo taka postawa daje spełnienie. Daje również radość, bo my całe życie świetnie się bawiłyśmy. Nawet w Oświęcimiu umiałyśmy się bawić.
Dziś pani pokolenie jest atakowane. Z najwspanialszego w dziejach Polski, a może i Europy, pokolenia robi się oskarżonego. Co gorsza, to płynie nawet z Niemiec, kraju, który ma tyle krwi na rękach co żaden inny.
Te wszystkie oskarżenia o „polskie obozy koncentracyjne” … W tej sprawie boli bierność polskich władz, polskiej prokuratury. Słyszymy, owszem piękne słowa, ale nas, żyjących jeszcze więźniów obozów koncentracyjnych, nie obchodzą słowa, lecz skuteczne działania. A tych działań – ze strony MSZ, prokuratorów i innych instytucji – nie ma. W ten sposób polska racja stanu jest pogrążana przez Polaków. A przecież nie wystarczy ograniczanie się, w prosty sposób, do swoich skąpych obowiązków zawodowych, jak mogą się tłumaczyć się ci ludzie. Potrzebna jest postawa patriotyczna, której tu brak.
Musimy także opierać się podmianie słowa „Niemcy” na „naziści”.
W czasie wojny nikt nie mówił „naziści”. I spotkałam tylko jednego dobrego Niemca – aktorkę kabaretową, która jakimś cudem została strażnikiem w obozie. Ale więcej przykładów nie znam. A proces przeinaczania „Niemców” w „nazistów” rzeczywiście trwa. Podobnie jak proces manipulacji związany z zagładą Żydów On się zaczął w końcówce lat 60. To niemiecka próba rozmycia odpowiedzialności moralnej i materialnej.
Wobec tych procesów polskie elity są zaskakująco bierne.
Dziś najważniejsze jest odbudowanie postaw patriotycznych. Gdyby się to pojęcie, tak ośmieszane i atakowane, odbudować, byłaby to jakaś droga do odrodzenia. A tym czasem promuje się raczej „obywatelskość”. Trzeba jednak pamiętać, że to sformułowanie łączy się z państwem. A ponieważ Polska przez tyle lat była w niewoli, postawa obywatelska kojarzy się podświadomie ze sprzyjanie zaborcom. Także użycie przez rządzącą partię słowa „obywatelska” dyskredytuje to pojęcie. Z kolei postawa patriotyczna jest postawą narodową, łączy się z interesami nardu, z chronieniem polskiej rodziny. Trzeba więc promować postawę patriotyczną.
Zwróciła pani kiedyś uwagę, że tę II Rzeczpospolitą miał w sobie również śp. Lech Kaczyński.
Miał. Miał wyczucie powinności wobec ojczyzny, porządku moralnego, który służy wspólnotom, i miał wyczucie sytuacji międzynarodowej. Rozumiał, że dorobek kultury europejskiej w wariancie polskim ma specyficzne wartości i może być cenny nie tylko dla Polaków. Rozumie to także Jarosław Kaczyński, zresztą wyjątkowo wybitny polityk i strateg.
Bo Polska ma swoją misję?
Tak. Polska ma swoją misję, choć i to słowo próbuje się ośmieszyć. Polska ma i wspaniałe i tragiczne położenie geograficzno – historyczne, co dało nam takie doświadczenia, w jakich wykrystalizowała się kultura, która umie przyswajać to, co piękne i dobre. W myśleniu Lecha Kaczyńskiego było więc nawiązanie do Rzeczpospolitej wielu narodów, do pamięci współżycia narodów i klas społecznych, przy zachowaniu porządku. To jest tak cenny kapitał, że możemy go eksportować. Uważam więc, że Unia Europejska powinna być przekształcona w tym kierunku. Różnice nie mogą być zacierane, szanowane musi być odmienne doświadczenia każdego narodu. Każdy naród powinien pozostać sobą.
Czy śp. Lech Kaczyński mógł zostać zamordowany w Smoleńsku?
Od początku miałam przekonanie, że to była zbrodnia. Sądzę, że istnieje konieczność dochodzenia do prawdy, ponieważ ona w jakimś stopniu warunkuje odrodzenie Polski. Na kłamstwie nie da się budować. A gdyby okazało się, przy uczciwym śledztwie, że to nie była zbrodnia, to na pewno było to wydarzenie, do którego przyczyniły się różne działania sprzed wylotu, uzgadniane przez stronę polską i rosyjską, dopuszczające do krańcowego zagrożenia życia prezydenta i najbardziej doświadczonej części elity polskiej. Oczywiście do prawdy dojść nie będzie łatwo, wielu z Polski i zagranicy będzie przeszkadzało.
Współdziałanie sugeruje zdjęcie Tuska i Putina z 10 kwietnia.
To zdjęcie mówi nam o sojuszu, o którym nie wiemy, i uzgodnieniach, których nie znamy. Mówi też o kulisach, które muszą być ukrywane, ponieważ ujawnione nie miałyby charakteru politycznego, ale wchodziłoby w zakres rozmowy o zdradzie stanu.
Narzekamy, ale z drugiej strony – Polska Jest. A miało nie być Warszawy ani Polski.
Mam wielkie poczucie szczęścia, że jestem Polką, i nie patrzę poważnie na ludzi, którzy twierdzą, iż jest im wszystko jedno, gdzie żyją, gdzie pracują. Nasze położenie dało nam wiele: zrozumienie różnych kultur, warstw społecznych, sposobów organizowania państwa.